شاهنامه 6300 بيت دارد كه فردوسي بزرگ آن را در طول سي سال يا به عبارتي10950 روز سروده است
بسي رنج بردم در اين سال سي
عجم زنده كردم بدين پارسي
حال اگر 6300 را تقسيم بر 10950 كنيم محاسبه سرانگشتي ما نشان مي دهد شاعر روزانه 57 صدم بيت شعر سروده است يعني حدود يك مصرع
برويم سراغ مرشد و مارگريت كه بولگاكف اين رمان 400 صفحه اي را در طول 12 سال يعني 4380 روز نوشته. اگر همان عمليات قبلي را انجام دهيم مي توانيم به اين نتيجه برسيم كه بولگاكف روزانه حدود
يك دهم صفحه پيش مي رفته و اگر هر صفحه را متوسط 10 سطر در نظر بگيريم مي توانيم بگوييم بولگاكف روزي يك سطر – دو جمله- از مرشد و مارگريت را نوشته است
حال اگر براي اين پرسش كه يك شاعر يا نويسنده حرفه اي در طول شبانه روز چند ساعت كار مي كند، پاسخي پيدا كنيم به نظرم مي توانيم به محاسبات جالب تري هم برسيم
همينگوي هر روز از ساعت 6 صبح تا 12 ظهر مي نوشت، تعداد كلمات نوشته شده را هم در پايان كار گوشه اي يادداشت مي كرد. بعد به مطالعه و ماهي گيري مي پرداخت
داستايوفسكي موقع نوشتن تقريبا هر 24 ساعت را مدام كار مي كرد و يكي– دو ساعت را به استراحت يا تماشاي اپرا مي پرداخت. البته اين به روزهاي عادي او برمي گردد وگرنه گاه شبانه روز كاري جز قمار نداشت
بورخس فقط روزي چهار ساعت داخل تراموا مطالعه مي كرد و بعد از آن زندگي اش در كتاب خانه شروع مي شد
بگذريم من روزي 8 ساعت متوسط براي كار حرفه اي در نظر مي گيرم. شما هم موافقيد
حال اگر اين طور بگوييم كه فردوسي روزي 8 ساعت كار مي كرده، به نظر شما هر يك ساعت چند كلمه مي آفريده است. همان طور كه مي دانيد شاهنامه در بحر متقارب، مثمن مقصور سروده شده كه هر بيت آن 8 ركن دارد و به هر مصرع 4 ركن مي رسد. حال اگر به طور متوسط هر ركن را يك كلمه در نظر بگيريم، به اين نتيجه ساده مي رسيم كه فردوسي بزرگ هر 2 ساعت يك كلمه سروده است و اگر هر سطر نوشته را دو جمله و هر جمله را 5 كلمه محاسبه كنيم، مي بينيم كه بولگاكف تقريبا هر يك ساعت به يك كلمه انديشيده است
تحليل محتوا بماند براي شما، جالب اينكه هيچ يك از اين دو اثر ارزشمند در زمانه خود مجوز چاپ و نشر نگرفتند
دكتر احمد كانار در فرهنگ معروف تركي – فارسي خود در مقابل آنكارا مي نويسد: آنقره، انگور و در مقابل آنكارالي: انگوري، اهل انگور. اما اين تنها واژه فارسي راه يافته به تركي استانبولي نيست كه بر تارك پايتخت تركيه مي درخشد، به بركت حضور مولانا در تركيه ، تركي آناتولي نيمي از واژگان خود را از فارسي عاريت مي گيرد من قصد متلك پراني ندارم و خود عاشق زبان و فرهنگ تركيه هستم اما واقع بين باشيم و از ياد نبريم كه مستشرقين به اين كشور "ايران خارجي" مي گويند. ايراني كه آن را نه آتاتورك بلكه مولانا بنا كرده است. اصلا چرا فكر مي كنيم تركيه مولانا را دزديده، چرا نمي بينيم تركيه اي را كه قرن هاست مولانا دزديده است. قبلا در اين رابطه نوشته ام اما به عشق مولانا و به احترام تركاني كه بيش از ما عاشق و پاسبان فرهنگ ايراني اند، به يك هزارم واژگاني كه از زبان فارسي در تركي استانبولي رسوخ و رسوب كرده اشاره مي كنم
پستها
